Township

Zoals de meeste onder jullie weten zijn hier vorig jaar ook drie meisjes van onze school geweest en we hadden met hen op voorhand al ff afgesproken om wat info te krijgen. Een van de dingen die ze ons vertelden was dat als Joan zegt dat we moeten bellen naar Godfrey en Paulina dat we dat zeker dadelijk moeten doen.

Godfrey en Paulina zijn twee zwarte vrienden van Joan. Ze leven hier in de location, township. Ze hebben twee fantastische dochters en een slimme knappe zoon. Ze houden ervan om ook betrokken te raken in heel da internationaliserings gedoe en nodigen dan ook Joan haar studenten uit bij hun thuis.

15 en 16 maart was het dan zo ver. Godfrey kwam ons ophalen bij Joan om 15u en we gingen rechtstreeks naar hun thuis in de township (hebben ondertussen al gemerkt dat de weg terugvinden in zo’n township echt nie makkelijk is) Eerst werden we hartelijk onthaald door Paulina en haar dochters en lieten ze ons dadelijk genieten van hun muziek. In de township is het ondanks alle miserie die ze kennen, precies altijd feest. Waar je ook gaat overal hoor je wel keiharde muziek spelen. Na wat fotos van hun gezin bekeken te hebben was het tijd voor pap en braai (ziet ge wel da ik nie loog als we ik zei da we da hier gingen eten!) Twas eigenlijk wel lekker en met je handen eten kan wel heel fijn zijn, alleen soms wa smerig J. Na het eten wou ik helpen afdrogen, want dat doe je in België toch als je ergens op bezoek bent en een beleefde jongen als mij bent. Maar ik kon al snel aflezen aan hun gezichten da da nie zo een goed idee was. Het is gewoon not done dat een man veel helpt in de keuken in hun cultuur. Een man maakt eigenlijk alleen het vlees op de braai gereed.

Steffie dus helpen in de keuken en ik met godfrey buiten met een pintje en een sigaret. Godfrey is hier in zuid-afrika een agent van de National Security, best vergelijkbaar met de CIA of FBI in de USA ma natuurlijk belange niet zo goed betaald als daar J.
Heb dus tijdens dat gesprekje veel daarover gehad en ook over zijn cultuur en hoe hij daar als vader in staat.
Na de afwas ging steffie met de meisjes tuttefrut kopen, want je ziet ze daar nooit zonder J, even daarna ging ze met de meisjes mee naar ‘breakdance’ kijken. Achteraf bleek dat ze mee met de meisjes naar hun liefjes was, maar de meisjes zijn braaf geweest, zelfs handje vasthouden mocht niet en hebben ze dan ook niet gedaan. Ik was ondertussen met Godfrey in zijn luxueuse BMW een tourke door de township aan het maken.

Rond een uur of tien met 6 man in diene BMW (Steffie, Godfrey, Paulina, twee van haar zussen en ik) richting Club Paradise. De place to be op zaterdag avond in de township. Godfrey ging niet mee binnen o.w.v. zijn beroep. Dus na een fouillering gingen we binnen in de club. Stel je voor: een donkere voetbalkantine waar alleen maar zwarte mensen zitten die je allemaal aanstaren alsof je een blauwe huid hebt. Iedereen komt er binnen en gaat er aan tafeltjes zitten. Geen stoelen meer ? geen probleem, haal gewoon een tuinstoel uit de hoek en als die op zijn zijn er nog altijd lege bierbakken om op te zitten.

Na een kleine 10 minuten voelde we ons wel op ons gemak en stonden we op om te dansen (niet op een dansvloer of zo ma gewoon stoel aan de kant en shaken). We werden dadelijk al meer geaccepteerd door de locals en ze waren ongelooflijk verbaasd over onze danstalentenJ (jullie kunnen niet van europa zijn want jullie kunnen even goed dansen als ons)
Ondertussen hield Paulina een oogje int zeil en de enige moment dat ik echt schrik heb gehad was toen er een klein gevechtje ontstond, maar dat was snel opgelost.
Tegen een uur of 2 slapen, in hun toch wel mooie huis. (voor de naïevelingen, niet iedereen in de township leeft in golfplaten huisjes, alhoewel da die er ook wel zijn hoor). Steffie en ik in een dubbel bed en wekker om 8u om naar de mis te gaan.

Omdat het regende en de mis op palmzondag in openlucht zou zijn, hebben we die mis dus gemist (voor niks opgestaan) maar er komen nog wel gelegenheden.

Nog samen met hun middag gegeten, steffie en ik hebben daarna opgeruimd en daarna naar huis voor een beetje te rusten, want er kwam nog een drukke week aan.

Joris G, Warmbaths

BTW: Fotos op blog zetten is nog klein probleempje, maar doe mijn best. Op deze manier hebben jullie toch al een beeld en als het niet lukt kunnen jullie de foto’s nog wel zien als ik terug ben (en dan afgestudeerd, professioneel bachelor in de orthopedagogie J )