Steffie’s verjaardag:

In de week dat Ben en Ann hier waren verjaarde Steffie ook. Dinsdag 18 maart 2008 is een dag die in mijn geheugen, maar zeker in dat van Steffie staat gegrift.
Voorbereidingen tussen mij en Joan (en Sonja een beetje) zijn eigenlijk al gestart van week 2 dat we hier waren, dus ongeruste mensen, we hebben ons best gedaan.

Haar verjaardag werd geopend door een onderonsje rond middernacht, met Joan en wij twee waar ze al haar cadeautje van Jessica (Joan’s puppy pekinees) mocht opendoen en we veel gelachen hebben.

In de voormiddag was bezoek aan Talje aan de beurt en een mega mooie taart met de krant foto op en het prachtige gezang van de Staff (zoals Joan zou zeggen: DAMN THESE BLACKS CAN SING) brachten Steffie (en ook beetje Ann) zelfs tot enkele traantjes. Cadeautjes van huis talje waren natuurlijk ook nog op zijn plaats en tijdens de lunch kwamen er zelfs nog bloemen aan.

Rond 18u werden we dan verwacht in Joan haar huis voor the birthday diner. Ik was ceremoniemeester! J We zijn gestart met een zelfgemaakte kaart. Een afrikaans schilderij gemaakt door een van de kinderen van Thusanang, met op de achterkant een sprookje, gemaakt door een student van de KHLim (ik dus J).

Hierna kwam de vervanger van the birthdaybullfrog (want steffie heeft schrik van kikkers) met alle cadeautjes. God was Steffie een blije vogel met al die cadeautjes, en soms zelfs nog meer blij met alle prullekes die Joan had gebruikt om ze in te pakken.

Hierna kwam een lekker dinertje: we zijn gestart met fruitsatétjes, daarna kwam het hoofdgerecht met gebraaide steak en wat groenten en lookbrood (is hier btw heel lekker). Toen kwam de pièce de résistance zoals Joan het zo mooi had gezegd. Niet het dessert maar het cadeautje van Joan, Sonja en mezelf: een zilveren kettinkje met daaraan een zilveren afrika en een inkerving op de plaats waar warmbaths ligt.

Daarna het dessert en nog een lange avond met Joan, we hebben zelfs heel veel meegezongen met Helmut Lotti (out of africa) en Misses Jones J

Avond afgesloten met het vooruitzicht dat we sanderendaags pas om negen uur ergens moesten zijn, dus ietske langer mochten slapenJ!